![\"\"](\"https:\/\/olgamironczuk.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/Pokolenie-mostu-\u2013-Za-mloda-na-Millenialke-za-stara-na-2-936x1024.png\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\nMoje dzieci\u0144stwo pachnia\u0142o traw\u0105 i b\u0142otem. Siedzia\u0142am na podw\u00f3rku do p\u00f3\u017anych godzin, budowa\u0142am bazy z patyk\u00f3w i kamieni, walczy\u0142am z potworami kt\u00f3rych nikt inny nie widzia\u0142 i chodzi\u0142am po drzewach wy\u017cej ni\u017c powinnam. W pokoju rysowa\u0142am, wymy\u015bla\u0142am, budowa\u0142am w\u0142asne \u015bwiaty z niczego. Nikt mi nie organizowa\u0142 czasu. Nuda by\u0142a wpisana w plan dnia i jako\u015b nikt z tego powodu nie umar\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Komputer by\u0142 w tym wszystkim czym\u015b wyj\u0105tkowym. Tata przy nim pracowa\u0142, wi\u0119c sta\u0142 w domu odk\u0105d pami\u0119tam, ale dost\u0119p do niego by\u0142 przywilejem. Kiedy tata pozwoli\u0142 albo kiedy przychodzi\u0142y wakacje, siada\u0142am przed ekranem i czu\u0142am, \u017ce mam przed sob\u0105 co\u015b cennego. Co\u015b na co si\u0119 czeka\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Moje najwcze\u015bniejsze wspomnienie z tym zwi\u0105zane mam chyba z trzeciego roku \u017cycia. Siedz\u0119 na \u0142\u00f3\u017cku, wygryz\u0105m dziur\u0119 w pi\u0119cie lalki i ogl\u0105dam Misia Uszatka. W po\u0142owie bajki tata wy\u0142\u0105cza dobranoc\u0119, pod\u0142\u0105cza do ma\u0142ego telewizora kabel i zamiast Misia pojawia si\u0119 szary ekran z niebieskimi napisami. Nie protestuj\u0119, Mi\u015b Uszatek i tak nie nale\u017cy do moich ulubionych. Nie rozumiem co si\u0119 dzieje, ale patrz\u0119 na ekran i na to co robi tata, jakby bajka nadal trwa\u0142a. Ogl\u0105dam ten szary ekran i poruszaj\u0105cy si\u0119 kursor. Mo\u017ce nie by\u0142o to pierwsze spotkanie z komputerem, ale pierwszy moment, kt\u00f3ry zostawi\u0142 \u015blad.<\/p>\n\n\n\n
Potem by\u0142 Commodore, a po nim Amiga. Pami\u0119tam dyskietki, kt\u00f3re wk\u0142ada\u0142o si\u0119 z namaszczeniem, bo jedna porysowana oznacza\u0142a koniec zabawy. Pami\u0119tam d\u017awi\u0119k \u0142adowania, kt\u00f3ry nie by\u0142 t\u0142em, tylko cz\u0119\u015bci\u0105 rytua\u0142u. Czeka\u0142am. Nie mia\u0142am wyj\u015bcia. I w tym czekaniu nie by\u0142o nic frustruj\u0105cego. By\u0142o wyczekiwanie, jak przed otwarciem prezentu. Samo ogl\u0105danie intra by\u0142o ju\u017c cz\u0119\u015bci\u0105 gry i sprawia\u0142o frajd\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Gra\u0142am w Lemingi, gdzie trzeba by\u0142o zaplanowa\u0107 tras\u0119 dla ca\u0142ej gromady ma\u0142ych stwork\u00f3w zanim ruszy\u0142y do przodu. Nie by\u0142o cofania, nie by\u0142o drugiej szansy, trzeba by\u0142o my\u015ble\u0107 z wyprzedzeniem. Gra\u0142am w Lotusa, gdzie wy\u015bcig wymaga\u0142 skupienia przez ca\u0142\u0105 tras\u0119, bo jeden b\u0142\u0105d i wypada\u0142e\u015b z drogi i zaczyna\u0142e\u015b od pocz\u0105tku, nie z autozapisu w po\u0142owie. Gra\u0142am w Horror Zombies from the Crypt jeszcze b\u0119d\u0105c w przedszkolu i by\u0142a przera\u017caj\u0105ca, ale trzeba by\u0142o zmierzy\u0107 si\u0119 z ka\u017cd\u0105 straszn\u0105 minut\u0105, bo inaczej nie da\u0142o si\u0119 przej\u015b\u0107 dalej. Gra\u0142am w Arkanoid, gdzie ma\u0142\u0105 paletk\u0105 odbija\u0142am pi\u0142eczk\u0119 i zbija\u0142am klocki. Piksel po pikselu, poziom po poziomie. \u017badnych autozapis\u00f3w. Je\u015bli zgin\u0105\u0142e\u015b, zaczyna\u0142e\u015b od nowa.<\/p>\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/olgamironczuk.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/Pokolenie-mostu-\u2013-Za-mloda-na-Millenialke-za-stara-na-Zetke.3-935x1024.png\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\nPami\u0119tam te\u017c Diun\u0119 na Amidze. Gr\u0119 strategiczn\u0105 i to po angielsku, a ja wtedy nawet po polsku nie umia\u0142am czyta\u0107. Gra\u0142am po obrazkach, zapami\u0119tuj\u0105c kt\u00f3re odpowiedzi dzia\u0142aj\u0105, a kt\u00f3re ko\u0144cz\u0105 si\u0119 \u015bmierci\u0105 na pustyni. Nie wiedzia\u0142am, \u017ce gr\u0119 mo\u017cna zapisa\u0107, wi\u0119c za ka\u017cdym razem zaczyna\u0142am od nowa. Ca\u0142\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 w\u0142a\u015bciwych wybor\u00f3w musia\u0142am nosi\u0107 w g\u0142owie. Ka\u017cdy ruch mia\u0142 wag\u0119, nawet je\u015bli nie wiedzia\u0142am dlaczego.<\/p>\n\n\n\n
Nie my\u015bla\u0142am wtedy, \u017ce si\u0119 ucz\u0119. My\u015bla\u0142am, \u017ce si\u0119 bawi\u0119. Ale te chwile przy komputerze, w\u0142a\u015bnie dlatego \u017ce by\u0142y rzadkie, mia\u0142y w sobie jaki\u015b ci\u0119\u017car. Siada\u0142am skupiona, bo wiedzia\u0142am, \u017ce nie b\u0119dzie tego za du\u017co. Nie mo\u017cna by\u0142o marnowa\u0107 czasu na bezcelowe klikanie. Ka\u017cda sesja by\u0142a troch\u0119 jak projekt.<\/p>\n\n\n\n
Dopiero teraz, patrz\u0105c na to z odleg\u0142o\u015bci ponad dwudziestu lat, widz\u0119 co tamto dzieci\u0144stwo ze mn\u0105 zrobi\u0142o. Podw\u00f3rko nauczy\u0142o mnie kreatywno\u015bci. Komputer nauczy\u0142 mnie, \u017ce trudne rzeczy maj\u0105 swoje rozwi\u0105zanie, tylko trzeba mie\u0107 do\u015b\u0107 cierpliwo\u015bci \u017ceby je znale\u017a\u0107. Jedno bez drugiego by\u0142oby niepe\u0142ne.<\/p>\n\n\n\n
Moje dzieci urodzi\u0142y si\u0119 w 2022 roku. Rok wcze\u015bniej \u015bwiat zacz\u0105\u0142 rozmawia\u0107 z maszynami. Maj\u0105c cztery lata zadaj\u0105 pytania, na kt\u00f3re ja nie do ko\u0144ca znam odpowiedzi. I to jest dopiero pocz\u0105tek…<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Based on real life<\/p>\n <\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jest takie pokolenie, kt\u00f3re pami\u0119ta oba \u015bwiaty. I w\u0142a\u015bnie ono musi zdecydowa\u0107, kt\u00f3ry z nich przeka\u017ce dalej. S\u0105 tacy, kt\u00f3rzy dorastali gdy wszystko si\u0119 zmienia\u0142o. Nie obserwowali tej zmiany z dystansu doros\u0142ego, nie urodzili si\u0119 ju\u017c po niej. Zmiana dzia\u0142a si\u0119 na nich, w czasie gdy kszta\u0142towa\u0142o si\u0119 wszystko: gusta, nawyki, spos\u00f3b my\u015blenia. Za m\u0142odzi,…<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":2548,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[23],"tags":[],"class_list":["post-2410","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-kartka-z-pamietnika"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olgamironczuk.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2410","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/olgamironczuk.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/olgamironczuk.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olgamironczuk.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olgamironczuk.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2410"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/olgamironczuk.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2410\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2553,"href":"https:\/\/olgamironczuk.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2410\/revisions\/2553"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olgamironczuk.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2548"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olgamironczuk.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2410"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/olgamironczuk.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2410"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/olgamironczuk.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2410"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"Waderlla\"](\"http:\/\/olgamironczuk.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/02\/podpis2.png\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n